31 maart – Verdriet

Het verdriet is groot. Gisterenavond al wat bloedverlies, volgens mijn lief niet voldoende om de hoop op te geven maar voor mij wel voldoende om de tranen te laten stromen. Het is niet gelukt deze ronde, weer niet gelukt. ‘s ochtends nog meer bloedverlies en na het bloedprikken nog meer. Nee deze ronde is definitief voorbij.

De zuster bij het bloedprikken vraagt hoe het gaat, ik kan door mijn tranen heen niet eens goed antwoord geven. Ze probeert me te troosten, en ze heeft gelijk net zo als mijn vriend, dat we in ieder geval nog een mooi aantal cryo’s in de vriezer hebben liggen. Maar ik voel me leeg. Moe van de afgelopen 3 maanden, moe van het wachten, moe van het hopen, moe van het dromen, moe van het huilen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s