29 april – Aangepast dieet

Toen ik begon aan het boek innesteling kon ik er niet zoveel van maken. Maar naar mate ik me er wat meer in verdiep stukje bij stukje en wat google en de verschillende stukjes nog een keertje lees. Probeer ik mijn eetpatroon aan te passen en wat, van de oh zo hippe, superfood toe te voegen aan mijn dieet. Niet dat ik nou zo zeer in Superfoods geloof maar als ik kijk wat ik volgens dit boek misschien te kort kom aan vitamines en mineralen dan kan ik nog wat toevoegingen aan mijn dieet maken. Ik dacht dat ik altijd best wel gezond at, maar kan zeker nog was aanpassingen doen en opletten om het nog gezonder te krijgen. Maar ik ga het niet te gek maken, ik ga niet alles wat ik lekker vind en waar ik ook gelukkig van word laten staan.

Wat voor aanpassingen ben ik dan mee bezig. Als ik vlees eet is het biologisch maar eigenlijk eet ik geen rood vlees. Nu ben ik minder kip en koemelkproducten gaan eten en af en toe wat biologisch rundvlees. Ik kan de cappuccino (cafeïne vrij als het lukt) met rietsuiker nog niet echt laten staan, maar daar werk ik aan. Let zo veel mogelijk op geen Koemelk producten tijdens de lunch, geen kaas meer op brood en minder in het avond eten. Ik dacht dat ik dat best moeilijk zou vinden maar tot nog toe gaat het me aardig goed af. Ik merk dat ik probeer nu meer puur ben gaan eten. Biologische sla met notenrijst en zalm uit de oven met een beetje geitenkaas. Witlof salade met biologische ingrediënten, walnoten & cranberry’s. Als tussendoortjes eet ik meer fruit en paranoten met cranberry’s en andere noten. “s ochtends probeer ik Smoothies en Maca poeder (nog niet heel lekker) en water met Chia zaad. Ben er echt nog niet hoor:) ben echt nog aan het uitzoeken wat bij mij past, wat ik prettig vind en waar ik me echt goed van ga voelen, volgens het boek moet of kan ik nog heel wat verbeteren aan mijn dieet. Heb me opgegeven voor de cursus zodat ik wat yoga oefening kan leren om te ontspannen en het boek wat beter toe te passen. Tja alles voor een vruchtbaarder lijf!

Advertisements

28 april – Broekloeren

Toch nog weer aan het wachten deze keer op de ongesteldheid zodat ik met kan aanmelden voor de eerste cryo terugplaatsing. Volgens mijn schema zou het vandaag moeten komen maar zie het nog geen aanstalten maken. Dus vandaar dat ik zit te broekloeren, steeds op de wc even checken. Het is vervelend dat het op zich laat wachten want ik heb een soort planning gemaakt en mijn lief vraagt ook steeds wanneer is het nou, maar ja dat weet je pas wanneer je weer op dag 1 in je cyclus staat en dan gaat het vaak nog niet zoals gedacht. En ellendig genoeg is elke dag ‘over’ tijd toch weer aanleiding voor een sprankje hoop want we hebben natuurlijk wel zelf geklust deze maand. Zat er gisteren nog over na te denken dat ik misschien mijn cyclus niet helemaal goed geïnterpreteerd heb omdat ik op de dag van de bloedtest al een bloeding had maar toen ‘s ochtends toch nog twee Utrogestan heb genomen, dus mijn lichaam is daardoor misschien wat in de war geraakt en daarom kan het wat langer duren deze maand. Maar toch krijg je hoop, misschien heeft de Punctie en alle Hormonen wel iets teweeg gebracht waardoor het ‘gewoon’ gelukt is deze maand. Hoop doet leven.

23 april – Afleiding

Afleiding is echt beste om met het wachten om te gaan. Voor mijn werk moest ik op reis naar India, gelukkig in de verplichte rustmaand anders was ik wellicht niet gegaan. Ik merk dat get fijn is om er even uit te zijn. Op reis voor mijn werk betekent dat het altijd druk is, vroeg opstaan, hele dag op pad, met veel mensen praten, s’avonds nog even een drankje voor je naar je hotel kamer gaat, en dan nog even de belangrijkste mails checken en weer vroeg opstaan. Heerlijk. Niet veel tijd om over onze kinderwens na te denken en het gezelschap vraagt er gelukkig ook niet naar dat is het fijne aan collega’s, er is een gepaste afstand, niet kil of koud maar gepast op een fijne manier.

Het gaat helaas nooit helemaal weg die gedachtes, hoe zou het zijn als het ons nu wel gaat lukken, waarom wij, wat oneerlijk dat het ons niet lukt, hoe lang moet ik nog wachten, zouden we goede ouders zijn, maar de dagen gaan snel en er is veel te doen en heb er veel plezier in. Het proberen om wat meer een dieet (geen koemelk, minder granen, geen tofu, geen caffeine) te volgen loopt uiteraard helemaal in de soep. Maar iedereen doet hier zo zijn best en het eten is zo lekker dat ik dat maar even voor lief neem. Daar ga ik dan wel weer serieus mee aan de slag als ik weer terug ben.

16 april – Berusting

Zit gelukkig weer even in de berusting fase. Het is wat het is en daar kan ik nu niet zoveel aan veranderen. Heb het druk op mijn werk dus de dagen vliegen voorbij. Mag/moet voor werk op reis naar India dus dat geeft ook een leuk verzetje en daarom ook druk en veel dingen om over na te denken en te doen en dus weinig tijd om na te denken over onze kinderwens en zo komt straks de volgende kans snel weer dichtbij.

11 april – Pauze knop

Merk dat ik geagiteerd rond loop. Dat elk (klein) probleempje meteen een groot probleem is. Ik kan niet meer helder nadenken en heb moeite om me te focussen. Ik probeer me groot te houden en doe net alsof er niets met me aan de hand is. Ik ga naar mijn werk en probeer te functioneren, denk dat het nog aardig lukt in het werk dat ik produceer maar in mijn hoofd is het een chaos. Wil ik niet meer werken, wil ik gewoon rust, rust in mijn hoofd, rust in mijn leven, rust in mijn toekomst. Maar er is geen rust, ik kan niet realiseren wat ik heel graag wil en het lijkt wel een obsessie te worden. Mijn leven staat in de wacht, iemand heeft op pauze gedrukt en tot we zeker weten dat kinderen krijgen niet lukt, kan ik niet op play drukken. Ik durf geen nieuwe baan te zoeken want ik heb tijd nodig om behandelingen te kunnen doen, ik durf geen radicale beslissingen te nemen want dat brengt het behandelplan in gevaar, ik wil me niet in sommigen sociale groepen mengen omdat het pijn doen. Mocht het bij ons niet gaan lukken dan weten we dat misschien pas over een paar jaar, dan zullen we iig uitbehandeld zijn. Stel je voor dat we met elke IVF behandeling een jaar bezig zijn dan duurt het vanaf nu nog zeker 3 jaar. Maar je zal waarschijnlijk altijd hoop houden tot je 40ste en misschien wel erna. Mijn overgrootmoeder, de oma van mijn moeder, is op haar 42ste zwanger geraakt van haar eerste en enige kind, dus ja dan zul je denk ik nooit de hoop opgeven. Maar ik denk wel dat als ik uitbehandeld ben dat ik dan pas weer echt op Play kan drukken en misschien wel op de forward knop om het een en ander in te halen. En hopelijk is al dit pessimistische gedenk helemaal niet nodig en weten wij binnen niet al te lange tijd dat het ons gelukt is.
Screen Shot 2015-04-10 at 14.12.29

10 april – Afreageren

Mijn geliefde krijgt heel wat te verduren tijdens dit process. Gisteren was ik bijvoorbeeld boos op hem omdat hij op het laatste moment een eet afspraak had gemaakt terwijl ik voor hem een borrel date had afgezegd. Ik was de hele week elke avond al niet thuis en hij had een rot dag gehad. Dus toen hij belde dat hij naar huis kwam en of ik boodschappen kon doen voor het avond eten dacht ik oké, ik zeg mijn borrel date wel af en kom naar huis om samen even thuis te eten. Belt hij op het laatste moment af. Dus ik was heel chagrijnig en een beetje boos op hem. Van hem had ik die borrel date niet af hoeven zeggen en ik had inderdaad ook niet gezegd dat ik eigenlijk een borrel had gepland. Dit had ik uiteraard maandag al verteld aangezien ik graag de week door neem en de planning afstem. Maar hij onthoud dat gewoon weg niet. Dus ik had teveel voor ons allebei gedacht: hij weet dat ik een borrel heb maar wil toch dat ik thuis kom eten. Hij wist helemaal niet dat ik een borrel had en had gewoon zin in een last minute plan. Resultaat: ruzie en ergernis.

Mijn lief roept de hele tijd dat ik alles wat we meemaken in deze (on)vruchtbaarheidsachtbaan niet op hem mag afreageren en dat is natuurlijk ook zo. We are in this together. Maar op wie dan wel?! Er is niet echt iemand om het op af te reageren dus is degene die het dichts bij je staat is de klos. Dit is natuurlijk niet eerlijk maar het is wel hoe het gaat. Ga het vanavond maar weer even goed maken, hij is tenslotte mijn lief waarmee ik zo graag kinderen wil en waarom we in deze stomme achtbaan zitten.

9 april – Geld klopperij of zinvol?

Er zijn zoveel dingen op internet die je zou kunnen doen om je vruchtbaarheid te vergroten maar wat moet ik nu geloven? Vanuit het ziekenhuis krijgen we hier niet echt feedback op. De testen zijn goed dus je hoeft niets extra’s te doen, ‘gewoon’ leven, misschien wat meer rust nemen en geen alcohol en niet roken. Maar ga je eens googlen dan lijkt er van alles te zijn wat je kunt doen, Chinese kruiden, accupunctuur, dieeten, yoga, maansteen dragen etc. Aangezien het niet is aangetoond dat het werkt, weet je ook niet of het werkt maar het is ook niet aangetoond dat niemand er baat bij heeft. Het zou kunnen helpen en deze methoden staan ook altijd vol met verhalen waar het allemaal zo fantastisch is gelukt, maar niet van degene waar het toch niet bij hielp.

Waar ik mee worstel is of ik deze methoden een kans moet geven of niet? Word er veel geld verdient aan het feit dat wij (ik) minder vruchtbaren af en toe de wanhoop nabij zijn en daarom graag iets extra’s willen doen om onze vruchtbaarheid te verhogen. Is het geld klopperij of kunnen we er echt baat bij hebben?

Mijn persoonlijke mening over de volgende methoden:

Boek: Innesteling – lijkt nuttig maar persoonlijk vind ik het toch lastig toe te passen, misschien beter in combinatie met cursus die ik (nog) niet gedaan heb. Probeer uit het boek dingen te halen die ik kan toepassen zonder er gestressed van te raken. Zit wel te denken om de 3 daagse cursus te volgen

Boek: Diethild Methode – te veel tekst en naar mijn idee open deuren, misschien als je net met je kinderwens bezig bent is het nuttig. Naar mijn idee niet je geld waard.

Behandeling: Accupunctuur. Na inmiddels 10 beurten verspreid over 3 maanden en 4 soorten (Chinese) kruiden pillen en papjes – geen resultaat. Voelde uiteindelijk niet goed al geloof ik wel dat je er baat bij kan hebben. Begeleiding bij mij was matig en weinig ruimte voor gevoel en emotie, en uiteindelijk toch veel geld mee kwijt, deel word vergoed door de verzekering maar groot deel ook niet. Als je er lekker ontspannen van raakt dan is dat een pluspunt maar dat was bij mij ook niet het geval. Tevens merk ik dat in dit proces elke extra afspraak ook weer een extra belasting betekend