27 mei – Defect karretje

Het voelt alsof we in een rollercoaster zitten alleen ons karretje is defect. We staan precies onderaan het stuk waar je normaal gesproken omhoog getakeld word om de achtbaan af te suizen. We staan stil en niemand kan ons helpen. Er is een monteur komen kijken maar er is niets te zien aan ons karretje. Alles zou het gewoon moeten doen. De buitenkant glimt en glimlacht maar bij de echte binnenkant kunnen ze niet goed bij. We staan in de wacht tot het karretje misschien toch nog gaat bewegen. We zitten samen naast elkaar, we zijn niet de enige in ons karretje maar we voelen ons wel alleen. De monteur geeft ons af en toe een duw, maar voorlopig staan we nog stil. Om ons heen suizen stelletjes gillend in hun karretje de rollercoaster baan af. Zij wel, wij nog niet.

Advertisements

23 mei – Kinderwagen

Ik zie mezelf al achter de kinderwagen lopen. Ik denk me in hoe het zou zijn als ik zwanger ben, wat ik dan wel nog kan doen en wat niet meer. Hoe het jaar eruit gaat zien, hoe bijzonder het moet voelen om nieuw leven in je eigen buik te hebben. Ik zie mezelf al met ons kindje op de fiets door Amsterdam fietsen. Van de week was mijn fiets stuk, het is een oud barrel opzich handig in de stad, heb mezelf een nieuwe fiets beloofd als we een kindje krijgen. Met een kindje op je fiets moet je wel een goede stevige fiets hebben. Maar ik moet nog wel meer dan een week wachten tot we het weten. Ik vraag me elke dag af of ik al iets zou kunnen/moeten voelen. Voel ik me misselijk? Nee. Kan dat eigenlijk al? Weet ik niet. Doen mijn borsten pijn? Nee. Kan dat eigenlijk al? Weet ik niet. Arghh wat is Wachten toch moeilijk. Maar ik geloof nog steeds dat deze poging gaat lukken. Nu maar hopen dat de signalen snel komen.

19 mei – Alle vogels leggen een ei

Het is een mooie dag, de zon schijnt maar het is nog wel koud. Een mooie dag voor een embryo terugplaatsing, 19 mei 2015.

Ik mocht om half 10 bellen of het ontdooien goed gelukt was. Spannend! Ik zit samen met vriendlief thuis aan de keukentafel te werken. Het is 9:29 en vriendlief zegt, je mag bellen he, ik vind het spannend en ga bellen. In gesprek. Weer in gesprek. Ja er zitten natuurlijk nog meer stellen zoals wij te wachten tot ze mogen bellen. Om 9:42 krijg in de receptie aan de lijn met de verlossende woorden dat het ontdooi-proces goed is gegaan en dat we om 11:30 voor de terugplaatsing mogen komen. Jeej! Vriendlief ook nog eens blij met de tijd want dan kan hij ‘s middags nog lekker even naar zijn werk en ik omdat we dan niet zo lang meer hoeven te wachten.

We gaan naar het ziekenhuis en wachten daar rustig op onze beurt. Als we worden binnen geroepen vind ik het toch wel spannend. Ze vertellen ons dat de embryo mooi is door gedeeld en nu zo ver is dat je de losse cellen niet meer kunt tellen, het is een mooi rondje met veel cellen geworden. Voel me trots en het is bijzonder dat de techniek van tegenwoordig dit allemaal kan. Stel je voor dat hier straks een gezond kindje uit komt dan heeft hij of zij wel al een tijdje in de vriezer gelegen, erg bijzonder. De terugplaatsing gaat goed en we mogen weer naar huis. Altijd een beetje gek het hele proces duurt denk ik zo’n 10 minuutjes maar het voelt veel langer en er gebeurt zo iets moois wat hopelijk tot ons eigen kleine wondertje gaat leiden. Ik heb er vertrouwen in deze maand. De maand mei: “In mei leggen alle vogels een Ei, behalve de Koekoek en de Griet die leggen in de Mei maand niet.”. Een vruchtbare maand, hopelijk ook voor ons.

18 mei – Nummer over voeding

Krijg elk kwartaal het Freya nummer, heel discreet, in de bus. Dit nummer gaat over voeding en lifestyle. Het is wel toevallig dat ik nu net bezig om mijn voeding aan te passen en het boek Innesteling heb gekocht en nu gaat het hele nummer over voeding en ook een beetje over dit boek. Wat me het meest is bij gebleven is het voorwoord van Cindy Cloïn die eindigt met “Wees niet te streng voor jezelf. Geniet af en toe zonder een schuld gevoel van de dingen die misschien minder goed voor je zijn. Voel je vooral lekker in je Vel! ”

 Ik denk dat het goed is om naar je voeding te kijken en aan te passen waar kan of nodig maar als je daar inderdaad weer gestrest van raakt dan ben je wellicht nog verder van huis. Ik doe mijn best om op mijn voeding te letten en voel me erg goed op dit moment. Maar ik blijf ook weer tegenstrijdigheden op het Internet tegenkomen die me in de war brengen. Zo lees ik nu weer dat citrusvruchten niet goed voor de innesteling zijn maar dat was ik nog  niet eerder tegen gekomen en lijkt me raar. Sommigen sites of fora zeggen geen kiwi te eten andere juist weer wel. Ik weet niet zo goed wat ik daar allemaal mee moet. Ga nog even verder lezen en hoop dat mijn voeding & yoga cursus uitkomst gaat bieden.

14 mei – Gelukskraal voor dinsdag

Vandaag ben ik met mijn mama en papa een middagje opstap geweest naar een mooi slot in de buurt. Gezellig even wat tijd met zijn drietjes. De zon schijnt, het is mooi weer en het slot ligt in een mooie omgeving, het waait wel erg hard maar daar hebben we verder gelukkig geen last van. Allebei mijn ouders zijn het afgelopen jaar erg ziek geweest. Het drukt je wel met je neus op de feiten dat het leven niet voor altijd gaat zijn en dat je de dingen niet moet uitstellen maar gewoon moet doen. Ik wil ze zo graag opa en oma maken maar ja die wens ligt voor ons niet helemaal voor het oprapen, maar we werken er hard aan.

Mijn vader was gisteren jarig en mijn moeder voelt zich weer een heel stuk beter dus ga ik ze gezellig mee uit eten nemen. We halen vriendlief op en gaan op een leuke plek eten. Het was erg gezellig en we hebben lekker gegeten.

Vlak voor dat mijn moeder weer in de auto stapt om terug naar huis te gaan stopt ze me nog snel een klein cadeautje toe. Voor dinsdag zegt ze erbij. Wat is ze toch super lief! Ze heeft me nog een gelukskraal gegeven, om wat extra geluk te brengen komende dinsdag. Ik vertel haar dat het hopelijk de laatste kraal is omdat ik goede hoop heb voor dinsdag. De kraal glinstert mooi en gaat me vast geluk brengen!

Antiek Paleis

13 mei – Mid-Mid

Gisteren weer voor een echo naar het ziekenhuis geweest, het zag er goed uit dus het ziekenhuis kan aan de slag met de planning. Vanmiddag het belletje dat we dinsdag 19 mei moeten bellen om te horen of onze Eskimo goed ontdooid is en goed doordeeld. Spannend!!! Een van ons elftal zal dinsdag ontdooid worden ik ga deze maand voor de Mid-Mid. De Mid-Mid is snel, heeft een goed uithoudingsvermogen en is een echte spelverdeler klinkt als een mooie kans voor de maand mei.

10 mei – Moederdag

Vandaag is het moederdag. Het is lekker weer. Heb de afgelopen jaren niet zo bij stil gestaan maar vandaag moet ik naar het ziekenhuis voor een echo, dag 10 echo. De vraag is natuurlijk of ik ooit moederdag ga ‘vieren’ en dat ik dan de moeder ben. Het doet pijn als ik hier over na moeten denken en dat ga ik ook niet te veel doen, dat heb ik mezelf al eerder beloofd het gaat namelijk gewoon lukken bij ons en dan heb ik volgend jaar mijn eigen moederdag. De echo was goed over 2 dagen weer terug komen.

Heb mijn eigen moeder een kaartje gestuurd. Als het lukt ga ik ook nog even op bezoek vandaag maar ben dus net eerst op pad geweest voor de echo en straks op pad voor een wedstrijd hockeyen en denk niet dat ik daarna nog puf heb en we gaan donderdag wat leuks doen. Ze is erg ziek geweest de afgelopen maanden dus ze verdient nog wel wat extra aandacht maar dat kan ik dan donderdag goed maken.