29 juni – Gouden glimlach

Het leven bevat misschien toch meer mysterie dan ik tot nu toe heb willen toegeven of in heb willen verdiepen. Ik had er al wel een over gelezen maar toen kwam het niet zo binnen, de wondere wereld van de Japanse wetenschapper Masaru Emoto. Hij onderzoekt het geheugen van water. Afgelopen zaterdag tijdens de laatste cursus dag ben ik hier door Rika nog even op gewezen. 

Over zijn boek “Boodschap van het water” zegt men het volgende: “De boodschap van water bevat de eerste foto’s ooit gemaakt van bevroren waterkristallen. De Japanse onderzoeker Masaru Emoto vroor watermonsters in die tevoren waren blootgesteld aan negatieve of positieve woorden, gedachten, emoties of verschillende soorten muziek. Daarna maakte hij foto’s van de waterkristallen en stelde vast dat de positief beïnvloede watermonsters mooie en perfect gevormde kristallen opleveren, terwijl negatieve woorden, gedachten en emoties resulteren in lelijke, misvormde kristallen. Aangezien de wereld en wijzelf voor zeventig procent uit water bestaan, hebben we met deze eigenschap van water de sleutel in handen om grote veranderingen te bewerkstelligen, zowel op persoonlijk vlak als op collectief en mondiaal niveau.”

Het is mega interessant en zeker ook voor mezelf, vrouw die niet zomaar zwanger kan worden. Het is goed om je te beseffen dat de geest heel sterk is en dat zij ook jouw lichaam kan beïnvloeden. Tuurlijk weten we allemaal dat wilskracht je vooruit brengt en dat iemand die ziek is en een ijzersterke wil heeft meer kans lijkt te hebben op beterschap. Maar om dit omtezetten in een daadwerkelijke verandering in je hoofd is nog niet altijd makkelijk. Het helpt mij om de affirmaties die bij de ‘4 Windrichtingen Groet’ horen hard op te zeggen en elke avond te herhalen. Ook al staat je hoofd er niet naar, ook al geloof je het misschien nu even niet. Om het hard op te zeggen en te herhalen worden het waarheden,  waarheden om in te geloven. Ook de glimlachen op mijn baarmoeder en eierstokken plaatsen is een oefening die helpt om weer vriendinnen met mijn baarmoeder te worden. Heb toch de neiging om soms boos op haar te zijn, ze doet het immers niet uitmuntend. Vooral nu, nu we in het niks zitten, zwanger maar niet genoeg, blijf ik die inmiddels gouden glimlach op mijn baarmoeder plaatsen en liefdevol aan onze frosti denken. Ik stuur elke keer als ik er aan moet denken wat extra liefde naar mijn baarmoeder naar onze lieve frosti. Wat er ook gebeurt of het nu goed gaat of toch misloopt ik hou van je. Als het op waterkristallen invloed heeft dan geloof ik er ook in dat het invloed op mijn lichaam, mijn baarmoeder en onze frosti kan hebben. Lieve frosti blijf je gezellig bij mij om straks samen met ons te zijn?

24 juni – Tussen Hoop & Wanhoop

Zit momenteel in een zwart gat. Zit tussen Hoop & Wanhoop. Ben vanochtend naar het ziekenhuis geweest voor een bloedtest aangezien ik niet ongesteld ben geworden. Het ziekenhuis belde vanmiddag niet met de verlossende woorden u bent Zwanger maar met de woorden u bent wel Zwanger MAAR uw HCG is maar 58 en dat is te laag het had nu al 150 moeten zijn. U bent dus wel zwanger maar moet er rekening mee houden dat het in een miskraam eindigt.

Wat moet ik hier nu weer mee. Ook als ik wel ongesteld word dan moet ik weer terug naar het ziekenhuis en mag ik me niet aanmelden voor een nieuwe terugplaatsing want ik ben wel zwanger geweest.

Een zwart gat, weet niet wat ik moet. Moet ik heel hard gaan huilen of proberen hoop te houden. Ik weet het niet. Weet wel dat dit hele proces me zo langzamerhand begint op te breken.

21 juni – Langste dag

Het is de langste dag van het jaar. In Zweden word het Midzomerfeest gevierd. Hier alleen maar 1 bonk stress. Sinds donderdagavond licht roze afscheiding en sinds vrijdag bruine afscheiding dit betekent meestal niet veel goeds. Vaak, eigenlijk altijd, is dit de aankondiging van mijn menstruatie. Het is wel wat vroeg want zou pas komende woensdag ongesteld moeten worden volgens mijn eigen cyclus. Maar je weet het nooit in dit proces en het gaat nooit zoals je gedacht had. Vrijdag voelde ik me helemaal niet goed, was verdrietig van de voortekenen en op de fiets naar kantoor voelde ik me steeds slechter, eenmaal aangekomen op kantoor was ik zo duizelig en misselijk dat ik er even bij moest gaan liggen. Mijn collega’s kijken me bezorgd aan maar na een tijdje gaat het gelukkig wel weer, behalve dan nog steeds verdrietig en nog meer bruine afscheiding (sorry voor deze details, maar daar draait het in dit proces nou eenmaal om).

Gisteren wat doelloos en verdrietig door de stad gedwaald met vriendlief. Totaal niet aanwezig en op alles wat vriendlief zegt plaats ik een cynisch opmerking. Het gaat niet goed, ik ben boos en verdrietig, waarom wil het ons nou niet lukken. Hebben wij dit niet verdiend, een kindje krijgen? Ik ben bezig met mijn lichaam optimaal in vorm te brengen en ben daar ongeveer een klein 2 maanden mee bezig, en het voelt goed! Maar ze zeggen dat je minimaal 3 maanden nodig hebt dus wellicht is het voor deze keer nog te vroeg.

Maar gek genoeg moet ik vandaag concluderen dat het nog steeds niet heeft doorgezet en dat is toch wel raar. Normaal gesproken begint de menstruatie 24 tot 36 uur na de eerste verschijnselen. Ik word heen en weer geslingerd tussen hoop en wanhoop. Moet/Mag ik nu weer hoop krijgen of stel ik de teleurstelling nu alleen maar uit? Ik mag woensdag (pas) voor de bloedtest komen dus moet echt nog even wachten. Durf niet te beloven dat ik mezelf kan bedwingen te wachten tot woensdag, misschien word het toch een thuistest. Stijf van de spanning toch maar proberen te ontspannen. Ik sluit deze avond af met een yoga sessie in de hoop dat ik daarna de slaap kan vatten.

15 juni – Tennissen met gedachtes

Ik denk dat Yoga me best wel kan helpen. Het helpt me ontspannen en de oefeningen zijn prettig om te doen. Maar vind het soms nog wel moeilijk om mijn negatieve gedachtes onder controle te krijgen. Wat ik tijdens de yoga cursus heb geleerd is om positieve tantra’s te zeggen tijdens de 4 windrichtingen groet en om niet te zeggen “ik geloof in een toekomst met z’n drietjes en in een toekomst als moeder” maar dat je beter kunt zeggen: “Ik verkies te geloven in een toekomst waar wij met zijn drietjes zijn”. Dan kan het duiveltje op je schouder minder makkelijk gaan zeuren. En dat duiveltje dat zit er hoor, ik zie haar naar me grijnzen maar daar ga ik wat aan doen. Ik ben de negatieve gedachten gaan weg tennissen. Ik heb dit niet echt verzonnen of zo het gebeurde me op een gegeven moment gewoon en toen dacht ik wat een goed gevoel dat ga ik blijven doen. Hoe gaat dat dan zul je je afvragen?

Bijvoorbeeld: Ik sta onder de douche en denk aan een feestje in juli, ongeacht wat ik wil denken, denk ik wanneer ik weer naar het ziekenhuis moet omdat het niet gelukt is. Maar dat wil ik helemaal niet denken want dan ga ik er vanuit dat het niet gaat lukken. Dus ik ben begonnen met deze negatieve gedachtes weg te tennissen. Dus door actief te denken: dit wil ik niet denken, maak ik een tennis beweging om de negatieve gedachte zo snel mogelijk uit mijn hoofd te verwijderen. Het voelt goed om een actieve actie te doen bij iets wat je niet wilt voelen of denken. Dan is het net alsof het echt weg gaat en is in ieder geval (eventjes) uit mijn hoofd.

12 juni – Vrijdag 12 juni

Vrijdag 12 juni, vol spanning bel ik naar het ziekenhuis en krijg gelukkig meteen te horen dat onze embryo goed ontdooid is en dat we om 11:15 ons mogen melden. Het is lekker weer buiten, de zon schijnt en het is 24 graden. We kunnen lekker zonder jas over straat. Het is een dag om blij van te worden.

We worden gehaald en gaan naar het helaas al weer bekende kamertje. De embryo heeft zich mooi door gedeeld het is Blastocyst net zoals de vorige keer maar deze keer is de embryo als bezig uit zijn schilletje te kruipen. We zien een blopje cellen aan de buitenkant van de embryo. Volgens de arts de hoogste tijd om de embryo lekker terug in de baarmoeder te plaatsen. Het baarmoederslijmvlies is mooi dik dus de randvoorwaarden zijn goed deze maand. Ik glimlach tijdens de terugplaatsing en zie op mijn eierstokken en baarmoeder een glimlach verschijnen. Precies zoals ik in mijn cursus heb geleerd en elke dag aan het oefenen ben. Het voelt goed. Ik voel me goed. En hopelijk voelt onze embryo zich ook goed, lekker warm in mijn baarmoeder.

In dit filmpje kun je de verschillende stadia zien die een embryo doorloopt om een blastocyst te worden.

10 juni – Project management

Project Kinderwens – Deel project: Embryo deel terugplaatsing nr 3. Het is een heel prive project geworden en daar ben ik de project manager van. Ik heb al vaker projecten gemanaged in mijn werk maar nu kan ik dit toch we wel zien als een groot project in mijn prive leven. Project Embryo terugplaatsing nr 3 is mijn meest dierbare project en al mijn toewijding gaat daar momenteel heen. Ik probeer mezelf, mijn lijf, mijn geest zo goed mogelijk voorbereiden voor vrijdag de dag waarop we hopelijk als onze emmy goed ontdooid een terugplaatsing zullen krijgen.

Je vraagt je waarschijnlijk af waarom ik het zie als project management. Nou dat zal ik je proberen uit te leggen. Er zijn zoveel kleine dingetjes die ik probeer aan te passen in mijn levens stijl dat het voelt alsof ik constant met de volgende stap bezig ben om ons eind doel te halen. Ik sta sinds kort s’ochtends vroeg op om 3 yoga oefeningen te doen, hierbij zorg ik dat ik mijn energie naar mijn organen stuur en dat ik vriendinnen met mijn baarmoeder word en de dag kan beginnen in totale ontspanning. Daarna lekker onder de douche. Smoothie time! Ik maak een lekkere groente/fruit smoothie met de nodig toevoegingen (bijvoorbeeld Maca, Camu Camu, Spirulina, kokosolie, hennepzaden) daarnaast neem ik met mijn smoothie de supplementen in die ik slik, Multivitamine, Krillolie, Vitamine D. Ik vul mijn BPA vrije waterfles (700ml) waar ik 15 druppels ConcenTrace aan toevoeg, deze ga ik gedurende de dag opdrinken. Ik vul een koffiebeker met decaf coffee zodat ik op kantoor een kopje caffeine vrije koffie kan drinken. Daarna op fiets naar kantoor. De rest van de dag let ik op wat ik eet, zo min mogelijk geraffineerde suikers, brood en zuivelproducten. Eenmaal thuis gekomen drink ik een glas water of een glas granaatappelsap. Kook ik een lekkere maaltijd met veel groente! En ‘s avonds drink ik nog wat kopjes infusion thee (geen zwarte of groene thee maar kruiden) waarbij ik mezelf vaak een klein stukje chocolade gun met een hoog percentage aan cacao. Na het tandenpoetsen sluit ik de dag af met een paar Yoga oefeningen en slik ik een magnesium supplement en ga ik lekker slapen. Het liefst 8 uur aan eens stuk.

Dit elke dag in goede banen leiden voelt op dit moment als project om te managen. Wat belangrijk is dat ik dit goed doe vooral omdat de yoga oefeningen moeten zorgen dat ik meer ontspannen ben dus dit project mag me niet meer gestrest maken. Het project hoeft straks wellicht niet meer zo strak te worden gemanaged als al deze dingen een gewoonte zijn geworden.

Gisteren vroeg iemand of ik nog even een drankje wilde komen doen, andere zouden ook komen, ik twijfelde want ik voelde me soort van verplicht nog even mee te gaan maar toen ik dacht aan mijn project en hoe ik dat aan het managen ben toen was het makkelijk om Nee te zeggen. Nee ik wil niet wijken van mijn project en de daarbij behorende project planning. Ik heb alle rust nodig niet ik kan krijgen. Ik ga optimaal voorbereid (voorzover in mijn macht ligt) de terugplaatsing tegemoet.

7 juni – Food & Yoga

Ben naar de Cursus ‘fertiliteit yoga & voeding’ van Moxja geweest. Leuke dag gehad. Kreeg het even benauwd in het begin. Met 13 vrouwen in een yoga ruimte die allemaal op hun eigen manier moeite hebben met zwanger worden is zo wel prettig als even wennen. Ieder met zijn eigen verhaal, ieder ergens in een traject. De een wat meer meegemaakt dan de andere maar allemaal emotioneel hierdoor beschadigt of iig overbelast. Niet dat de tranen rijkelijk vloeide maar toch merk je bij iedereen verdriet. Het is prettig om met gelijkgestemde hier te staan, dan kun je het verdriet een beetje loslaten, je staat niet alleen.

De yoga onderdelen vond ik super leuk al ben ik wel echt een stijve hark:) maar ik ga dit proberen thuis te doen. Hopelijk ‘s ochtends en ‘s avonds. Maar goed we weten allemaal dat ik niet zo’n ochtend mens ben dus de ochtend sessie zal misschien lastig worden maar ga het toch proberen.

De food sessie was ook prettig omdat er vanuit het boek nog allerlei vragen blijven liggen, wat nu precies wel te doen en wat nu precies niet. Wat ik wel moeilijk blijf vinden is, hoe ver ga je met alles. Ga je alle supplementen bij slikken en van welk merk?. Moet ik toch een blender of een sap-juicer aanschaffen (ik heb nu een staafmixer)? Hoe strikt ga je je aan alles houden. De balans hierin vinden blijf ik lastig vinden. Maar gelukkig hebben we nog 2 sessies op het programma staan. En heb er eigenlijk best wel zin in die volgende sessies.