21 december – BOEM

En ja hoor het is weer zover. We gaan gezellig uit eten met een groep vrienden van vroeger. We doen dit eigenlijk elk jaar in december omdat een gedeelte in het buitenland woont en met kerst in Nederland is. In deze groep gaat het een gedeelte van de mensen niet zo goed af om kinderen te krijgen helaas. Van de 8 zitten er 4 aan IVF, dit is min of meer wel bekent bij deze en gene maar blijkbaar toch niet zo duidelijk bij allen. Ik ben ongewapend aangeschoven. Een van de meiden is zwanger en dat heeft ze mij al via de app laten weten een tijdje geleden en haar zwangerschap geeft mij hoop in deze moeilijke tijden dat het ook wel kan lukken. We kletsen wat, ik ben niet helemaal op mijn plek. Heb eigenlijk niet zo’n zin meer om met mensen over mijn leven te praten en dat is in dit soort groepen het eerste uur toch nog wel het geval. Wat ben je aan het doen, vind je je baan nog leuk, wil je niet naar het buitenland, wil je niet verhuizen. Jaha maar ik zit vast! Ik zit in de Pauze stand.

Daarna kom je pas weer in de vertrouwde sfeer van grapje maken en lachen en dan kan ik het ook weer heel erg waarderen maar tegen het eerste gedeelte zie ik tegenwoordig heel erg op. Aan het einde van het eten krijgen we van een van de heren een kaart in een envelop. Ik denk nog heel naif dat het om een kerstkaart gaat. Maar het is een soort Trouw bedank kaartje van hun huwelijk afgelopen zomer, ok, suf denk ik nog. Het handschrift op de kaart is zo slecht leesbaar dat ik eigenlijk niet eens mijn best doe om het goed te lezen, het is tenslotte een bedank kaart van een huwelijk, leuk maar mijn inziens niet echt iets noodzakelijks. Tot mijn buurvrouw zegt: “he lees ik het nou goed, zijn jullie met zijn drieën terug gekomen van Huwelijksreis?”. BOEM! Het is weer zo ver, kan het dan nooit eens gewoon normaal aan ons gemeld worden, een berichtje van te voren. En dan blijven mensen ons ook nog eens vertellen dat ze het zo moeilijk vinden om het aan ons te vertellen. Amehoela, jullie proberen het niet eens. Helaas ben ik hier niet zo goed in en heb volgens mij niet eens gefeliciteerd gezegd. Ik wilde eigenlijk het liefst zo snel mogelijk weg.

IK WIL HET NIET MEER WETEN! Ik hoef niet meer te weten dan andere mensen wel geluk mogen ervaren en wij niet. Ik wil het niet meer weten. Ik wil het liefst met mijn hoofd in het zand en ik kom er wel weer uit wanneer wij geluk hebben, wanneer ons wonder werkelijkheid mag worden en als dat nooit mag gebeuren bij ons dan zien we wel weer, maar voor nu wil ik het gewoon niet meer weten.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s