25 januari – Morgen over 1 week

Spannend! Zo hebben we er morgen 2 weken op zitten en hebben we morgen over 1 week de echo. Het voelt momenteel eigenlijk wel goed. Geen bloedverlies, niet heel veel zwangerschapkwaaltjes behalve zere borsten, wat ik wel fijn vind want die zere borsten geven me wel het gevoel dat het goed zit. Maar ja er zijn ook genoeg momenten dat ik twijfel. Misschien is het toch niet goed en wat als we volgende week wel een mooi hartje te zien krijgen maar het daarna toch nog mis gaat. En wat als we volgende week geen hartje te zien krijgen wat dan. 

Het blijft spannend en ondertussen probeer ik blij te zijn en hou ik nu al veel van die kleine pop in mijn buik. Hopelijk blijf je lekker warm bij mij om straks met ons te zijn.

22 januari – Geluks tranen

We hebben gisterenavond mijn ouders verteld dat we voorzichtig zwanger zijn. Er vloeide tranen van geluk. Mijn ouders waren zo blij voor ons en zelf heel blij. Mocht het allemaal goed gaan dan is hun dochter zwanger en gaat hun zoon trouwen volgende week. Dat is toch wel echt geluk. Nu maar hopen dat het toch allemaal goed blijft gaan. Dat trouwen van mijn broertje zal wel lukken dus dan blijft onze zwangerschap het spannendst voor nu. En onder tussen gaan we volgende week lekker genieten van de trouwerij van mijn broertje.

We hebben het niet echt op een speciale manier verteld, dat had ik wel graag gewilt maar vriendlief zei doe maar niet er valt technisch gezien nog niet echt iets te vieren. Laten we maar een beetje voorzichtig zijn. Dat snap ik wel maar vind het jammer dat het bij ons zo is.

18 januari – Morgen over 2 weken

Wachten, wachten, Wachten. Zit in een soort verlengde wachtweken. Deze keer met een positieve uitgangspositie maar het blijft spannend. Morgen over 2 weken mogen we voor de 7 weken echo komen.

Mijn hoofd maakt overuren van super blij tot heel angstig. Wat als het goed gaat krijgen we dan over 2 weken een kloppend hartje te zien. Of Wat als het alsnog mis gaat, het is pas 5 weken en veel vrouwen hebben om onverklaarbare wijze in de eerste weken een miskraam. En wat dan? Hoe zal het dan met ons gaan. De moed zakt me in de schoenen als ik hier aan denk.

Probeer vooral blij te zijn en hoop op een goede afloop. Heb er eigenlijk best een goed gevoel over maar ja je kunt pas echt gerust zijn als je je wondertje in je armen mag houden.

Gelukkig gaat mijn broertje trouwen volgende week in Engeland dus daar hebben we wat leuke afleiding van.

13 januari – Samenvatting

De samenvatting van bijna 5 jaar proberen onze kinderwens in vervulling te laten gaan.

  • 57 maanden = 57 kansen (waarvan 13 met een vruchtbaarheidsbehandeling)
  • 37 Inwendige Echo’s
  • 15 ziekenhuis Behandelingen
  • 67 Injecties gezet
  • 1 Operatie – Laparoscopie
  • Meer dan 10x Bloed laten prikken
  • 10 potjes zaad
  • 92 bolletjes Utrogestan

IUI 6x


IVF 20 eicellen, 17 bevruchtingen, 11 cryo’s in 9 rietjes. 1 verse tp en 6 cryo tp’s.


1 Miskraam


 

Resultaat: Zwanger. Blij en angstig, angst dat het als nog mis gaat.

12 januari -Zenuwachtig

Zenuwachtig sjouw ik de hele dag mijn telefoon met me mee, met het geluid op de luidste stand. Ik mag en ik wil het telefoontje van de kliniek niet missen. Gelukkig heb ik het druk in de ochtend. Na de lunch lukt het me echt niet meer om me te concentreren. Om 13:30 staar ik naar mijn telefoon, zal ik nog even naar het toilet gaan? Nee toch maar niet. Ik wil niet op de wc het telefoontje aannemen. Continue reading

12 januari – Lood

Met lood in mijn schoenen loop ik naar de kliniek. Vriendlief heeft me net afgezet. Het roze slijm monster is nog niet geweest en mijn hoofd is aan het spinnen. Zou het dan toch. Zouden wij dan toch nog een klein gelukje uit 2015 overhouden. Mijn gedachten schieten alle kanten op en ik probeer realistisch te blijven. Er zijn 3 opties vandaag:

  1. Niet Zwanger
  2. Zwanger maar niet genoeg
  3. Zwanger

Tja het kan dus nog alle kanten op. Ik ben mega zenuwachtig, al probeer ik er nog steeds vanuit te gaan dat het niet gelukt is komen er toch ook gedachtes van hoop op. Zou het dan toch een keer lukken?

De dame van het bloedprikken vraagt of ik al zelf heb getest, ik antwoord dat de vorige keer dit niet zo goed bevallen is dus dat ik nu maar gewoon gewacht heb. Het zal wel een lange dag worden zegt ze. Ja dat gaat het zeker worden.

11 januari – Broekloeren 3.0

Het wel bekende broekloeren is van start gegaan. Volgens mijn berekeningen van de afgelopen 6 terugplaatsingen ben ik altijd iig op dag 12 of eerder ongesteld geworden. Al deze ongesteldheden kwamen gepaard met symptomen 1 of 2 dagen van te voren. Namelijk meer acne, pijnlijke onderhuidse onstekingen in mijn gezicht en altijd alvast wat roze slijm, dit waren de laatste 3 keer altijd de berichtgevers. Op dit moment, dag 11, nog geen sporen van deze laatste 3, al heb ik altijd al wel last van wat puistjes, deze keer lijkt het zich nog wel een beetje rustig te houden. Continue reading