7 januari – Evaluatiegesprek

Vriendlief en ik hebben dit gesprek tijdens de kerstvakantie goed voorbereid. We hebben vragen opgesteld en uitgeprint, 1 voor ons zelf en 1 voor de arts. We gaan het kamertje binnen en de arts begint te vertellen dat onze eerste beurt inderdaad bijna voorbij is en dat we de tweede beurt eigenlijk net zo gaan doen. Geen veranderingen behalve een lagere dosering van Gonal-f omdat we bij de eerste punctie bijna tegen over stimuleren zaten. Ik zit er een beetje schaapachtig bij. Ik was lievere zelf het gesprek begonnen maar ze was me voor. Gelukkig staat vriendlief (wel) stevig in zijn schoenen en neemt het gesprek over. Hij verteld dat alles leuk en aardig is maar dat wij dit gesprek hebben voorbereid en graag met haar alle vragen door willen lopen. Gelukkig vind ze dat prima.

Ze kan eigenlijk op geen van onze vragen antwoord geven en het hele gesprek is voor mij zeer onbevredigend. Alles is prima bij ons dus geen reden voor meer onderzoeken en ook geen reden om de behandeling aan te passen. Ik mag ook niet het kort protocol gaan doen omdat wij juist voldoende eicellen hebben en eerder met over stimulatie te maken krijgen. Dus mochten we onze tweede beurt hier in de VU blijven doen dan veranderd er niets. Moet ik weer aan de pil en moet ik weer die gore Decapeptyl gaan spuiten. Ik zie er zo tegen op dat ik in tranen uitbarst.

Mochten we een second opinion willen in het buitenland dan staan we vrij dat te doen.

Aan het einde van het gesprek vraagt ze nog of we geen psychologische begeleiding willen aangezien we het zo somber in zien. Dit was wel een van de vragen die ik nog had maar toch weer van de vragenlijst had gehaald. Snikkend knik ik dat dit misschien toch wel een goed idee is. Het ziekenhuis heeft alle psychologische hulp wegbezuinigd, zo als zoveel. Ze doen hier ook minder onderzoeken dan in het buitenland, aan de ene kant omdat ze het niet nodig vinden maar ze liet ook doorschemeren dat het te dure onderzoeken zijn. Welkom in het Calvinistische Nederland, waar ik me helemaal scheel aan belasting betaal op ik weet niet hoeveel vlakken zoveel dat ik me afvraag waar het allemaal heen gaat.

Advertisements

One thought on “7 januari – Evaluatiegesprek

  1. Hey Marielle, klinkt bekend, alles zo goed voorbereiden, maar op het moment niet de manier vinden om alles aan te brengen. Gelukkig heeft je vriend het gesprek naar jullie hand kunnen draaien! Ik hoop dat er toch een mogelijkheid is voor – niet te dure – psychologische hulp! Het valt me in België vooral op welke hoge erelonen alle dokters aanrekenen. Rond de 100 euro per afspraak van nog geen 10 minuten en dat tot 3 keer per week wanneer er een follikelmeting moet gebeuren. Gelukkig komt het grootste deel daarvan ten laste van de ziekteverzekering. Ik duim mee voor jullie!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s