25 juli – Oh zo moeilijk…

… dat verdomde wachten. Dat niets voelen en maar wel hoop hebben. Jezelf aanpraten dat je je er deze keer niet te druk over gaat maken. Het lukt gewoon niet, je moet er de hele tijd aan denken en maar hopen dat het weer een keertje gaat lukken en dan komen de nog veel ergere wachten weken. Waarom kun je niet gewoon een terugplaatsing hebben en na een paar dagen positief of negatief testen. Waarom moet dat zo lang duren?!

Het gaat op en neer, in het begin ben ik er altijd van overtuigd dat het is gelukt wat daarna omslaat in negatieve gedachten die denken dat het niet is gelukt. En dit komt allemaal omdat je tegelijkertijd niets en juist heel veel voelt. Dat stomme lichaam wat je zo goed kent houdt je gewoon voor de gek.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s