27 oktober – Ziek voor 2

Ben eens per jaar meestal wel een dagje in de lappenmand. Meestal voel ik me dan ‘s middags niet lekker en ga naar huis, 1 dagje ziek in bed en op de bank en daarna nog een dagje thuiswerken en dan gaat het meestal wel weer. Maar nu voel me ik me echt knap beroerd al 3 dagen, Misselijk, Overgeven, Diarree en Hoofdpijn, gelukkig geen koorts. De Verloskundige zegt dat de kleine al mijn reserves opneemt gelukkig maar want begon me al zorgen te maken. Gaat het wel goed daarbinnen terwijl ik me aller belabberst voel? Blijkbaar gaat het  herstel ook wat langzamer omdat je voor 2 zorgt.

Vind het niet zo erg om (langer) ziek te zijn (al komt het nooit uit natuurlijk, zeker nu niet) als het met die kleine maar allemaal goed gaat, omdat ik mini-me nog niet voel van binnen moet ik er maar op vertrouwen dat het goed zit. Dat geeft deze hele griepachtige episode weer een andere wending. 

11 oktober – Dubbel

Dubbel. Waarom is het leven altijd heel dubbel. Super blij met onze zwangerschap, net zo als mijn ouders. Ze stralen helemaal als het over hun toekomstige kleinkind gaat. Mijn moeder zou graag een dag in de week willen oppassen en heeft het al over komen helpen met kramen. Mijn vader heeft de wieg van zolder gehaald en opgeschuurd zodat ik hem kan gaan schilderen en mijn moeder hem dan weer kan gaan bekleden. En dan krijgen we het volgende bericht: de kanker is toch uitgezaaid Continue reading

9 oktober – Hypocriet

Ik krijg steeds meer vertrouwen maar tegelijkertijd voel ik me een beetje gek. Ik voel me in verschillende situaties heel dubbel. Ik ben heel blij en soms nog angstig. Ik ben heel blij maar durf het nog niet altijd te vieren. Voel me soms beschaamd over hoe enthousiast mensen voor ons zijn en hoe ik niet altijd enthousiast heb gereageerd op mijn omgeving als ze mij vertelde dat ze zwanger waren. Ik weet dat het een soort Continue reading