26 januari – Tegenvaller

Het ging allemaal zo goed, tot ik vorige week opeens veel last kreeg van mijn linkerbeen, ik kon niet meer fietsen en langer lopen dan 100 meter was ook geen pretje en de trap op ging eigenlijk ook niet meer. Het voelde als een soort permanente kramp die als ik iets ging doen oversloeg naar algehele verzuring. Niet fijn. Na dat het eigenlijk alleen meer verslechterde ben ik naar de huisarts gegaan maar die kon eigenlijk niets vinden en niets zien aan het been. Wat goed te zien was is dat ik niet meer vooruit kwam. Toch nog maar even aankijken en een afspraak bij de fysio maken.

De speciale bekkenfysiotherapeut heeft pas over een week een plekje, dat is balen maar inmiddels voelt het ook niet meer als iets met spieren. Het voelt steeds meer alsof er iets word afgeneld.

Een dag of 2 later is het been inmiddels ook zichtbaar opgezet en zeker 5 cm dikker dan mijn andere been. Toch maar weer even overleg met de verloskundige, advies huisarts bellen. De dokters assistente is niet echt meegaand en vind dat ik toch eerst even naar de fysio moet, ik geef aan dat het verslechterd is en dat ik even met de dokter wil overleggen maar krijg te horen dat ik morgen op het inloopspreekuur kan komen. De verloskundig had gezegd dat ik aan het einde van de dag weer moest bellen als het met de huisarts niet gelukt was. De verloskundige vond het toch niet zo’n goed idee afwachten op de fysio en na overleg met een gynaecoloog besloten dat we toch beter naar de Eerste Hulp kunnen.

Tim is gelukkig bijna thuis dus kunnen we meteen door naar de eerste hulp, daar aangekomen lijkt het beter dat we eerst naar de huisartsen post gaan. Dus dat doen we maar daar worden we toch snel doorverwezen naar de eerste hulp. Bloeddruk meten en bloed onderzoeken maar daar komt niets uit dus moeten we toch voor een echo naar boven. Deze keer geen echo van follikels of onze lieve baby maar van de bloedvaten en na heel wat gezoek en geëcho komen ze toch tot de conclusie dat er een bloedprop hoog in de lies zit en dat ik een trombose been heb. Jeetje wat een tegenvaller. Fijn dat we nu weten wat het is maar van trombose word ik toch ook niet echt vrolijk.

Krijg bloedverdunnende spuitjes, of ik zelf een spuitje durf te zetten want dan krijg ik spuitles, helaas of misschien is nu wel handig zijn we na 2 IVF behandelingen expert in het zetten van spuiten. Deze Innohep spuitjes lijken op de Decapeptyl spuitjes. Elke dag 1 in het boven been. Verder moet ik een steunkous laten aanmeten en me laten inzwachtelen tot de steunkous er is.

Na 4 uur in het ziekenhuis doorgebracht te hebben zijn we eindelijk thuis. Ik app de verloskundig dat ik blij ben dat ze me doorverwezen heb en dat het inderdaad toch niet zo goed was met mijn been.

De volgende ochtend ga ik naar de huisarts, steunkous laten aanmeten, been laten inzwachtelen (pijnlijk en echt geen feest) en belt de verloskundige nog even voor een update. Later op de dag belt de verloskundig nogmaals dat mijn update haar toch niet lekker zat en dat ze een rondje gebeld heeft met internist en gynaecoloog en dat ze samen besloten hebben dat ik overgedragen word aan de gynaecoloog om beter begeleid te kunnen worden. Jeetje dit vind ik wel echt een tegenvaller. Had gehoopt dat na het hele IVF traject we gewoon bij de verloskundige hadden mogen blijven maar helaas is het niet zo. Met deze diagnose ook wel blij dat het serieus word genomen en dat we onder toezicht van de gynaecoloog komen te staan maar toch ben ik er even verdrietig van.

Ik zoek op internet op Trombose en zwangere vrouwen en lees over het ziektebeeld en daaar voldoe ik inderdaad aan. In 90% van de gevallen hebben zwangeren vrouwen Trombose in het linkerbeen en vooral in het bovenbeen, waar vaak ‘normale’ trombose  in het onderbeen zit of begint. Lees ook veel verhalen waar het veel later word ontdekt ondanks dezelfde symptomen, ondanks dat ik stiekem nog vond dat ik er al even mee rondliep kan het natuurlijk altijd nog erger en blij dat wij het nu al weten en ook voor behandeld worden. Hopelijk heeft dit niet te veel invloed op de klein maar daar kan ik weinig over vinden en heb er ook nog niet veel van gehoord, dus dat ga ik hopelijk komende week van de gynaecoloog horen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s