6 jaar later: resultaat een prachtige dochter

6 jaar geleden zijn we gestopt met de pil eind maart 2011. Het heeft 6 jaar geduurd van stoppen met de pil tot nieuw leven. Maar het resultaat mag er wezen, we hebben een prachtige gezonde dochter! Een lief tevreden meisje, wat een groot geluk!

Wat is er aan onze dochter vooraf gegaan:

3 jaar proberen op ons zelf: 

In deze 3 jaar hebben we wel gedurende 2 jaar medische checks gehad, om het half jaar maar Continue reading

Advertisements

7 April – Kraamtranen

De hormonen gieren door je lijf, je voelt je niet lekker en bent tegelijkertijd heel gelukkig. De tranen vloeien rijkelijk. Ik ben zo blij dat ik dit mee mag maken, dat ik moeder ben geworden. Maar tegelijkertijd heb ik ook angst, angst om haar weer kwijt te raken. Iedere ouder heeft dat ongetwijfeld maar ik heb het ook heel sterk.

Het is heel cliché maar dit kleine wonder is inderdaad elk onderdeel van het medische traject waard geweest. Maar, zo maar vergeten Continue reading

28 maart – Ze is er!

Onze lieve mooie dochter is geboren! Wat een groot geluk en wat een bijzonder gevoel. De liefde die ik voor dit kleine wezentje voel is zo groot dat het me soms bijna overmand.

Ik voelde al veel liefde voor ons ongeboren kind en zelfs al voor een kindje wat nog niet kwam, maar het is nog meer dan ik dacht.

De bevalling leek uiteindelijk snel te zijn gegaan, maar de aanloop was achteraf toch al langer aan de gang. Op de reguliere controle bleken we al 5 cm ontsluiting te hebben en is ze dezelfde avond al geboren. We hadden geen Continue reading

11 oktober – Dubbel

Dubbel. Waarom is het leven altijd heel dubbel. Super blij met onze zwangerschap, net zo als mijn ouders. Ze stralen helemaal als het over hun toekomstige kleinkind gaat. Mijn moeder zou graag een dag in de week willen oppassen en heeft het al over komen helpen met kramen. Mijn vader heeft de wieg van zolder gehaald en opgeschuurd zodat ik hem kan gaan schilderen en mijn moeder hem dan weer kan gaan bekleden. En dan krijgen we het volgende bericht: de kanker is toch uitgezaaid Continue reading

9 oktober – Hypocriet

Ik krijg steeds meer vertrouwen maar tegelijkertijd voel ik me een beetje gek. Ik voel me in verschillende situaties heel dubbel. Ik ben heel blij en soms nog angstig. Ik ben heel blij maar durf het nog niet altijd te vieren. Voel me soms beschaamd over hoe enthousiast mensen voor ons zijn en hoe ik niet altijd enthousiast heb gereageerd op mijn omgeving als ze mij vertelde dat ze zwanger waren. Ik weet dat het een soort Continue reading

26 september – Afscheid

Met de komst van het ene is nu ook afscheid gekomen van het andere. Ik heb voor nu mijn laatste gesprek bij mijn psycholoog gehad. We hebben verschillende sessie gehad van februari tot en met nu, in het begin wat frequenter dan aan het eind. We hebben van alles besproken maar het meeste gerelateerd aan mijn kinderwens en onze ongewenste kinderloosheid. Ik heb veel geleerd over me zelf en over het leven. Ik heb geschreven, gemediteerd Continue reading