12 oktober – U(F)O

Je zou maar een UFO zien dan zou je toch ook een sprongetje in de lucht maken?! Vandaag hebben wij onze eigen UFO gezien, nou ja vliegen deed het wat minder dan. Maar toch een beginnende Blastocyst, ziet er een beetje uit als een UO (Unidentified Object), dat hier toch een mens uit kan groeien blijft toch heel bijzonder. De vorige keer zijn we zwanger geworden van een al Hatchende Blastocyst en nu is een beginnende Blastocyst terug geplaatst. Dus een klein beetje minder van kwaliteit maar misschien levert dat juist de vechter op die we nodig hebben, de vorig heeft het namelijk niet gehaald.

Ik heb het met een glimlach ontvangen en had toch weer eventjes een euforisch gevoel na afloop van de behandeling. Hier was ik de vorige terugplaatsing nog niet aan toe en nu is dat gelukkig wel weer gelukt. Elke terugplaatsing heeft 20% kans om te slagen, volgens de arts is dat meer dan bij elke embryo die langs komt zoeven in de cyclussen van ‘gewone” vrouwen. Wat hoopvol is maar tegelijkertijd toch niet heel veel kans per maand. De techniek is heel bijzonder en nu maar hopen en geloven dat het ons deze maand aan ons eigen wonder gaat helpen! Ik geloof er in!

Advertisements

10 juni – Project management

Project Kinderwens – Deel project: Embryo deel terugplaatsing nr 3. Het is een heel prive project geworden en daar ben ik de project manager van. Ik heb al vaker projecten gemanaged in mijn werk maar nu kan ik dit toch we wel zien als een groot project in mijn prive leven. Project Embryo terugplaatsing nr 3 is mijn meest dierbare project en al mijn toewijding gaat daar momenteel heen. Ik probeer mezelf, mijn lijf, mijn geest zo goed mogelijk voorbereiden voor vrijdag de dag waarop we hopelijk als onze emmy goed ontdooid een terugplaatsing zullen krijgen.

Je vraagt je waarschijnlijk af waarom ik het zie als project management. Nou dat zal ik je proberen uit te leggen. Er zijn zoveel kleine dingetjes die ik probeer aan te passen in mijn levens stijl dat het voelt alsof ik constant met de volgende stap bezig ben om ons eind doel te halen. Ik sta sinds kort s’ochtends vroeg op om 3 yoga oefeningen te doen, hierbij zorg ik dat ik mijn energie naar mijn organen stuur en dat ik vriendinnen met mijn baarmoeder word en de dag kan beginnen in totale ontspanning. Daarna lekker onder de douche. Smoothie time! Ik maak een lekkere groente/fruit smoothie met de nodig toevoegingen (bijvoorbeeld Maca, Camu Camu, Spirulina, kokosolie, hennepzaden) daarnaast neem ik met mijn smoothie de supplementen in die ik slik, Multivitamine, Krillolie, Vitamine D. Ik vul mijn BPA vrije waterfles (700ml) waar ik 15 druppels ConcenTrace aan toevoeg, deze ga ik gedurende de dag opdrinken. Ik vul een koffiebeker met decaf coffee zodat ik op kantoor een kopje caffeine vrije koffie kan drinken. Daarna op fiets naar kantoor. De rest van de dag let ik op wat ik eet, zo min mogelijk geraffineerde suikers, brood en zuivelproducten. Eenmaal thuis gekomen drink ik een glas water of een glas granaatappelsap. Kook ik een lekkere maaltijd met veel groente! En ‘s avonds drink ik nog wat kopjes infusion thee (geen zwarte of groene thee maar kruiden) waarbij ik mezelf vaak een klein stukje chocolade gun met een hoog percentage aan cacao. Na het tandenpoetsen sluit ik de dag af met een paar Yoga oefeningen en slik ik een magnesium supplement en ga ik lekker slapen. Het liefst 8 uur aan eens stuk.

Dit elke dag in goede banen leiden voelt op dit moment als project om te managen. Wat belangrijk is dat ik dit goed doe vooral omdat de yoga oefeningen moeten zorgen dat ik meer ontspannen ben dus dit project mag me niet meer gestrest maken. Het project hoeft straks wellicht niet meer zo strak te worden gemanaged als al deze dingen een gewoonte zijn geworden.

Gisteren vroeg iemand of ik nog even een drankje wilde komen doen, andere zouden ook komen, ik twijfelde want ik voelde me soort van verplicht nog even mee te gaan maar toen ik dacht aan mijn project en hoe ik dat aan het managen ben toen was het makkelijk om Nee te zeggen. Nee ik wil niet wijken van mijn project en de daarbij behorende project planning. Ik heb alle rust nodig niet ik kan krijgen. Ik ga optimaal voorbereid (voorzover in mijn macht ligt) de terugplaatsing tegemoet.

4 april – Ivoren viooltjes

Om het verdriet een plekje te geven heb ik een nieuwe kraal aan mijn geluksarmband gezet. Het is natuurlijk een beetje zweverig maar het voelt goed. Iets om aan te denken om het tastbaar te maken. Het is mijn verdriet, samen met vriendlief en daarom moeilijk om te delen met anderen. Sommigen begrijpen het en andere proberen het te begrijpen maar het doet toch vooral pijn diep van binnen. Het is een kraal met ivoren viooltjes, lieve bloemetjes, lieve embryo. 

19 maart – Euforisch gevoel

Er is nog niets gelukt en geen garanties in dit spel maar heb toch een beetje euforisch gevoel. We hebben net een 8-cellige embryo terug geplaatst gekregen. Dit is toch wel een heel bijzonder moment, kan het niet zo goed uitleggen. We hebben nog niks maar tegelijkertijd zijn we ook nog nooit zo dicht bij geweest. De embryo kregen we te zien op het scherm onder de microscoop, deze is met het blote oog niet te zien. Hij/zij, het was mooi door gedeeld van 2 naar 4 naar 8 zoals het hoort en zit nu veilig in mijn baarmoeder.

Daarnaast hebben we te horen gekregen dat er van onze 20 eicellen 17 zijn bevrucht. Als de helft bevrucht was dan zou dat al een mooie score zijn en dat hadden we zelf ook bedacht. Maar 17 is echt fantastisch, werd helemaal warm toen ik het hoorde. Onze 20/20 heeft zich kranig geweerd daar in de petrischaaltjes. Morgen gaan ze kijken welke van deze embryo’s 8-cellig of meer zijn en welke kunnen worden ingevroren. Dit krijgen we dan over ongeveer 10 dagen per post te horen. Ook weer super spannend. Het zou echt heel fijn zijn als er een aantal ingevroren kunnen worden. Je krijgt maar 3 IVF behandelingen vergoed en hoe meer je uit 1 behandeling kan halen beteken dat betekend simpel weg meer kansen. Maar ook gewoon fijn voor jezelf want al die hormonen en de punctie vielen me toch wel wat tegen. Dus misschien weten we genoeg kansen te creëren dat we komend jaar goed zitten. Maar waar we natuurlijk het meest op hopen en in geloven is dat deze mooie verse embryo lekker warm bij mij blijft zitten, 9 maanden.