21 juli – In het hier en nu

In het hier en nu proberen te blijven.

Wat als? Wat gaan we dan doen?

Veel vragen. Wat als we aan het einde van dit jaar nog steeds niet zwanger zijn zullen we dan op wereld reis. Wat als we niet zwanger zijn gaan we dan een nieuw huis kopen. Wat als we niet zwanger zijn moet ik dan een nieuwe baan gaan zoeken. Wat als, wat als. Mijn oma zou zeggen wat als is verbrande turf.

Het advies dus om te proberen even in het hier en nu te blijven. Proberen om niet te veel vooruit te denken en nee dat is niet makkelijk Continue reading

Advertisements

22 mei – Vacance in la France

Lekker op Vacance in la France, we gaan op een roadtripje door Frankrijk. We zien wel waar we uit komen en wat we gaan doen. We hebben wat boekjes, waarvan ook een soort roadtrip boekje ‘Langzaam door Frankrijk’ met een routeboekje en bezienswaardigheden langs de route. Eigenlijk gaan we meestal verder weg omdat we zo van lekker weer houden en dat betekent vliegen maar omdat we niet zeker wisten wanneer we de punctie en de terugplaatsing zouden hebben, gaan we nu met de auto. En vliegen is volgens mij ook niet zo heel goed voor ons lieve embryo’tje. Continue reading

12 oktober – U(F)O

Je zou maar een UFO zien dan zou je toch ook een sprongetje in de lucht maken?! Vandaag hebben wij onze eigen UFO gezien, nou ja vliegen deed het wat minder dan. Maar toch een beginnende Blastocyst, ziet er een beetje uit als een UO (Unidentified Object), dat hier toch een mens uit kan groeien blijft toch heel bijzonder. De vorige keer zijn we zwanger geworden van een al Hatchende Blastocyst en nu is een beginnende Blastocyst terug geplaatst. Dus een klein beetje minder van kwaliteit maar misschien levert dat juist de vechter op die we nodig hebben, de vorig heeft het namelijk niet gehaald.

Ik heb het met een glimlach ontvangen en had toch weer eventjes een euforisch gevoel na afloop van de behandeling. Hier was ik de vorige terugplaatsing nog niet aan toe en nu is dat gelukkig wel weer gelukt. Elke terugplaatsing heeft 20% kans om te slagen, volgens de arts is dat meer dan bij elke embryo die langs komt zoeven in de cyclussen van ‘gewone” vrouwen. Wat hoopvol is maar tegelijkertijd toch niet heel veel kans per maand. De techniek is heel bijzonder en nu maar hopen en geloven dat het ons deze maand aan ons eigen wonder gaat helpen! Ik geloof er in!

15 september – Murf

Murf het is niet eens een woord. Misschien voel ik me wel zo als iets wat niet eens bestaat, Murf dus.

Na onze miskraam en het overlijden van mijn schoonmoeder en ook nog gedoe op mijn werk merk ik dat ik niet eens goed kan focussen op deze poging. De afgelopen 3 terugplaatsing stapt ik altijd met een glimlach en een wat euforisch gevoel van de behandelstoel. Deze keer niet, ik heb het gelaten over me heen laten komen. De zuster vroeg of ze moest uitleggen wat er op de echo te zien is, glimlachend als een boer met kiespijn antwoord ik dat het helaas niet nodig is en dat ik precies weet wat we te zien krijgen. Of we een foto van de terugplaatsing meewillen. Dat is een foto van de baarmoeder met een lichtstipje (lucht) erop waar de terugplaatsing heeft plaatsgevonden. Ik zeg dat we de vorige foto nog hebben en dat die identiek is aan deze. Ik weet niet hoe ik moet uitleggen hoe ik me voel maar het woord dat in me op komt is Murf. Ik voel me Murf. Ik kan me niet concentreren op de yoga oefeningen en krijg mezelf niet op tijd uit bed om ze ‘ochtends te doen en ook ‘s avonds heb ik er geen puf voor. Ik probeer voldoende water te drinken maar de fles waarvan ik er normaal gesproken 2 van opdrink krijg ik niet eens 1 van leeg.

Wat lukt er dan wel zie ik je denken, je wilt toch zwanger worden dus daar mag je best wat voor doen hoor, eens! Maar het lukt deze ronde niet goed. Vriendlief zegt dat ik lief voor mezelf moet zijn en dat het niet geeft. Wat er wel lukt is elke ochtend een fruit/groente smoothie met de supplementen, niet teveel brood eten (lastig, maar het gaat), niet te veel suiker, geen caffeine (gaat soepel), niet te veel melk producten, meer groente minder rijst, pasta, aardappels (lukt redelijk maar minder fanatiek dan eerst), positief tegen frosti praten (doe mijn best, gelukkig compenseert vriendlief hier).

Ik heb de komende dagen voldoende afleiding dus kan ik er niet te veel mee bezig zijn wat een goed ding is maar ervaar ook redelijk veel stress wat dan weer minder goed is.

Tja al met al de balans opmakend sta ik er niet zo heel goed voor maar misschien kan het frosti niet schelen en wil hij/zij liever bij mij binnen zitten dan de koude natte herfst in. Laten we het hopen.

12 juni – Vrijdag 12 juni

Vrijdag 12 juni, vol spanning bel ik naar het ziekenhuis en krijg gelukkig meteen te horen dat onze embryo goed ontdooid is en dat we om 11:15 ons mogen melden. Het is lekker weer buiten, de zon schijnt en het is 24 graden. We kunnen lekker zonder jas over straat. Het is een dag om blij van te worden.

We worden gehaald en gaan naar het helaas al weer bekende kamertje. De embryo heeft zich mooi door gedeeld het is Blastocyst net zoals de vorige keer maar deze keer is de embryo als bezig uit zijn schilletje te kruipen. We zien een blopje cellen aan de buitenkant van de embryo. Volgens de arts de hoogste tijd om de embryo lekker terug in de baarmoeder te plaatsen. Het baarmoederslijmvlies is mooi dik dus de randvoorwaarden zijn goed deze maand. Ik glimlach tijdens de terugplaatsing en zie op mijn eierstokken en baarmoeder een glimlach verschijnen. Precies zoals ik in mijn cursus heb geleerd en elke dag aan het oefenen ben. Het voelt goed. Ik voel me goed. En hopelijk voelt onze embryo zich ook goed, lekker warm in mijn baarmoeder.

In dit filmpje kun je de verschillende stadia zien die een embryo doorloopt om een blastocyst te worden.

19 mei – Alle vogels leggen een ei

Het is een mooie dag, de zon schijnt maar het is nog wel koud. Een mooie dag voor een embryo terugplaatsing, 19 mei 2015.

Ik mocht om half 10 bellen of het ontdooien goed gelukt was. Spannend! Ik zit samen met vriendlief thuis aan de keukentafel te werken. Het is 9:29 en vriendlief zegt, je mag bellen he, ik vind het spannend en ga bellen. In gesprek. Weer in gesprek. Ja er zitten natuurlijk nog meer stellen zoals wij te wachten tot ze mogen bellen. Om 9:42 krijg in de receptie aan de lijn met de verlossende woorden dat het ontdooi-proces goed is gegaan en dat we om 11:30 voor de terugplaatsing mogen komen. Jeej! Vriendlief ook nog eens blij met de tijd want dan kan hij ‘s middags nog lekker even naar zijn werk en ik omdat we dan niet zo lang meer hoeven te wachten.

We gaan naar het ziekenhuis en wachten daar rustig op onze beurt. Als we worden binnen geroepen vind ik het toch wel spannend. Ze vertellen ons dat de embryo mooi is door gedeeld en nu zo ver is dat je de losse cellen niet meer kunt tellen, het is een mooi rondje met veel cellen geworden. Voel me trots en het is bijzonder dat de techniek van tegenwoordig dit allemaal kan. Stel je voor dat hier straks een gezond kindje uit komt dan heeft hij of zij wel al een tijdje in de vriezer gelegen, erg bijzonder. De terugplaatsing gaat goed en we mogen weer naar huis. Altijd een beetje gek het hele proces duurt denk ik zo’n 10 minuutjes maar het voelt veel langer en er gebeurt zo iets moois wat hopelijk tot ons eigen kleine wondertje gaat leiden. Ik heb er vertrouwen in deze maand. De maand mei: “In mei leggen alle vogels een Ei, behalve de Koekoek en de Griet die leggen in de Mei maand niet.”. Een vruchtbare maand, hopelijk ook voor ons.

01 mei – Kans 50

Helaas ben ik ongesteld geworden, had stiekem hoop gekregen, 3 dagen over tijd. Misschien hadden de hormonen en/of de punctie wel iets losgemaakt in mijn lijf en was ik zomaar spontaan zwanger geraakt. Hoop doet leven, zonder hoop geen leven. Maar nu toch weer met beide beentjes op de grond. Ongesteld geworden en me aangemeld voor onze eerste Cryo terugplaatsing. Als er plek is in het ziekenhuis, het kan een keer te druk zijn dus je weet het nooit, dan gaan we beginnen aan een Cryo terugplaatsing van een van onze Eskimo’s in een natuurlijke cyclus. Dus deze keer geen hormonen, geen spuiten, behalve de Ovitrelle die de eisprong opwekt. Zit nog te twijfelen of ik wel mijn chinese kruiden zal nemen, aangezien ik daar nog het een en ander van heb staan. Denk dat ik het misschien toch even laat staan en als ik in de toekomst als nog weer acupunctuur ga doen de kruiden weer ga nemen.

Mijn vriend is er heilig van overtuigd dat deze maand onze maand gaat worden. En we gaan er voor. Geen negatieve gedachten, alleen maar gedachten dat het ons gewoon gaat lukken. Het is onze 50ste kans, dus tijd voor wat extra geluk. We zijn maart 2011 gestopt met de pil en nu 4 jaar en twee maanden later dient onze 50ste kans zich aan. Niet dat we altijd alle maanden onze kans hebben kunnen grijpen natuurlijk. Maar het zijn toch al 49 mogelijkheden geweest. In een jaar tijd zitten maar 12 kansen en die gaan stiekem in rap tempo voorij. 2015 heeft al weer 4 kansen gehad dus nog 8 te gaan met 9 rietjes in de vriezer. Er komen weer spannende tijden aan!