10 augustus – Weg hoop

Ik probeer meer hoop te hebben en daar ruimte voor te maken. Maar als ik op weg naar huis ben voel ik ‘nattigheid’ letterlijk en figuurlijk. Ik snel thuis naar de wc en er beland een plasje bloed in de wc, helder rood. Ik schrik me helemaal kapot en ben eigenlijk even beduusd. Huh wat is me nu weer overkomen? Dit had ik niet verwacht, ja bruine afscheiding had ik verwacht, tenminste niet op gehoopt natuurlijk maar dat is wat ik de vorige 2 zwangerschappen had en die helaas in een miskraam zijn geëindigd.  Continue reading

Advertisements

5 June – Glamping

Weekendje Glampen met 2 vriendinnen. Ik vind het super leuk dat ze me hebben uitgenodigd voor een weekendje Glampen met het campertje van een van hen. Gezellig een weekendje weg en het word ook nog mooi weer. Zij hebben allebei 2 kinderen, en dat in zichzelf kan ik me goed op voorbereiden en kan ik prima aan. Vind het ook heel leuk om te horen hoe het met hun kids gaat. Maar ik zag er ook tegenop, in zo’n weekend gaan we het natuurlijk over onze kinderwens hebben en onze mislukkingen en teleurstellingen. Het zou ook gek zijn als ze er niet naar vragen, ze weten waar we mee bezig zijn en het is duidelijk nog niet gelukt. Maar daar zie ik ook tegenop, zo goed gaat het momenteel niet en dat word een groot tranendal, waarbij ik momenteel best negatief in de wedstrijd sta.  Continue reading

29 april – 1 down

1 down. De Pil-maand zit erop. Vandaag de laatste pil genomen. Nu weer wachten op de “ongesteldheid” en dan ergens volgende week starten met de Gonal-f.

Na de vorige ivf behandeling had ik niet verwacht hier weer te zitten. Een jaar verder en geen klap opgeschoten, behalve nog meer vrienden en kennissen die wel kinderen krijgen. Het steekt en het doet pijn. Zoveel hoop en geloof had ik na de vorige behandeling. 20 Eitjes geoogst, 17 bevrucht en 11 embryo’s ingevroren en 1 verse terug geplaatst. Continue reading

28 februari – Moede(r)loos

Moedeloos word ik ervan van het Moederloos zijn. Volgens mijn psycholoog heb ik een groot moedergevoel en dat ik hier gezegend mee mag/moet zijn. Het betekent ook dat mijn verdriet alleen maar groter word naar mate ik moederlozer blijf. Zij zegt dat ik iets met mijn grote moedergevoel moet gaan doen ook als ik geen moeder wordt.  Denk dat ze daar misschien wel eens gelijk in kan hebben, maar wat dat dan is of wat dat kan zijn dat weet ik niet. Continue reading

25 februari – Last woman standing

Tja het is weer zo ver. Er is weer iemand zwanger, zomaar. 3 maanden geleden wist ze nog niet of ze nu al een kindje wilde en nu 10 weken zwanger. Wij zouden nu ook 10 weken zwanger zijn. Mega fijn dat er nu een vriendinnetje op kantoor is die precies de zwangerschaps cyclus gaat doorlopen die wij ook zouden gaan doorlopen. Toch maar een andere baan zoeken. Wat voel ik me alleen. Blijf als laatste over en helaas niet om een gouden medaille in ontvangst te kunnen nemen. The last woman standing en wat heb ik daar aan? Precies helemaal niets! Ik raak alleen maar meer eenzaam, ik weet wel wat ik moet doen om niet te vervreemde van mijn ‘vrienden’ maar ik heb er gewoon weg de puf niet voor. Ik blijf achter, alleen the last standing maar dan zonder het gouden randje.

14 februari – Geen moeder

Ik voel me geen moeder van mijn 2 mislukte zwangerschappen. Sommigen vrouwen voelen zich dat wel, misschien zijn die ook echt moeder geworden. Ik dacht eigenlijk dat ik mijn eerste miskraam wel redelijk verwerkt had. Er was tenslotte niks, ja ik ben even zwanger geweest maar er was geen hartje, dus er is nooit iets geweest, dus is er ook niet veel om te verwerken.

Recent ben ik gaan praten met een psycholoog. Dit was toen ik gedachtes begon te krijgen dat ik misschien niet meer wil leven als mijn toekomst kinderloos blijft. Dit zijn natuurlijk vlucht gedachtes, zo zou ik ook graag gewoon mijn baan opzeggen en op wereldreis gaan voor onbepaalde tijd. Vluchtgedachtes. Continue reading

10 februari – 2016

Ook 2016 zal ons helaas geen kindje gaan brengen. Het fysiek verwerken van deze miskraam zal ons weer een paar maanden kosten, we zullen weer een nieuwe Ivf behandeling in moeten en dat betekent het lange protocol volgen. Dus dat zal op zijn vroegst een punctie in April zijn, zoals we afgelopen jaar gezien hebben heeft mijn lichaam wel 3-4 embryo terugplaatsingen nodig voordat er eentje blijft plakken dus een wondertje in onze armen houden zal niet gaan lukken in 2016. Continue reading