21 maart – 37 weken + 3

Vandaag weer controle in het ziekenhuis, ze mag officieel al sinds 3 dagen komen. Alles was goed met ons beide dus we zien jullie volgende week weer.

Inmiddels een ruime week verlof en mijn to do lijst is aardig geslonken, lekker want ik merk dat alles me meer energie kost dus kan ik ook lekker op de bank uitrusten. Ik vind het nog steeds heel bijzonder: die kleine in mijn buik, ze zit zo lekker te bewegen Continue reading

Advertisements

15 augustus – Mag het een dagje eerder

Wachten is niet mijn sterkste ding en zeker nu ik nog weer een hele week moet werken heb ik weer meer tijd om negatief te denken en me zorgen te maken. Dus ik bel het ziekenhuis of ik alstublieft de echo voor het weekend mag in plaats van daarna. Ik word terug gebeld en het mag maar de vraag is of het zinvol is. Maandag is de vroegste dag dat het kan, ze maken blijkbaar Continue reading

4 augustus – Vertrouwen

Vertrouwen krijgen en houden. Moeilijk dat vertrouwen. Ik zie het nog steeds bij mijn moeder en mijn vader, er is bij beide kanker geconstateerd in 2014, bij de een wat heftiger dan bij de ander, het gaat momenteel goed met hen. Vooral mijn moeder heeft echt een klap gekregen van de kanker. Ze hoeft niet meer terug te komen voor onderzoeken en dit maakt haar onzeker, zij moet nu gaan vertrouwen op haar lichaam. Dat haar lichaam haar   Continue reading

21 juli – In het hier en nu

In het hier en nu proberen te blijven.

Wat als? Wat gaan we dan doen?

Veel vragen. Wat als we aan het einde van dit jaar nog steeds niet zwanger zijn zullen we dan op wereld reis. Wat als we niet zwanger zijn gaan we dan een nieuw huis kopen. Wat als we niet zwanger zijn moet ik dan een nieuwe baan gaan zoeken. Wat als, wat als. Mijn oma zou zeggen wat als is verbrande turf.

Het advies dus om te proberen even in het hier en nu te blijven. Proberen om niet te veel vooruit te denken en nee dat is niet makkelijk Continue reading