Verdriet

Verdriet.

Veel verdriet.

Soms heel veel verdriet.

Het is soms moeilijk te verwoorden en het is niet dat ik ongelukkig ben maar het is wel een soort verdriet waar ik elke dag mee geconfronteerd word en waar ik elke dag bij stil sta. Het verdriet van het niet (zomaar) kunnen krijgen van een kindje. Elke dag word je er mee geconfronteerd, door je eigen gedachtes, door de reclames om je heen of door opmerkingen van mensen in je omgeving. Het doet pijn, mijn hart doet pijn. Elke keer weer de teleurstelling inmiddels al 48 maanden lang. Elke keer verdriet en elke keer weer de moed verzamelen om verder te gaan.

Wat het moeilijke is aan dit verdriet is dat het verborgen zit, dat het vooral huilen thuis aan de keuken tafel is, dan niemand het weet en dat de mensen die het wel weten toch niet aan je zien dat je alweer of nog steeds verdriet hebt. Het is denk ik ook heel moeilijk te bevatten wat voor verdriet het is, als je vanzelf kinderen hebt kunnen krijgen of nog geen kinderwens hebt is het denk ik niet voor te stellen hoe je leven eruit ziet als het niet zo makkelijk lukt en je niet weet of het ooit wel gaat lukken.

Advertisements

One thought on “Verdriet

  1. Hallo Mariëlle. Wat een mooi blog heb je. Ik heb erop gelezen omdat ik zelf ook met een (nog) onvervulde kinderwens zit en herken heel veel van je gevoelens en gedachten. Ik heb ook het idee dat mensen om je heen niet beseffen hoe heftig het is. Ik hoop heel erg dat jullie wens gaat uitkomen en wens je ook heel veel sterkte met het verlies van je schoonmoeder!! Nu is het tijd voor jullie geluk! Groetjes Iris

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s